Wednesday, September 18, 2019

நாலடி இன்பம் – 9 வேல் கண்ணும் கோல் கண்ணும்! : இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம்

அகரமுதல



நாலடி இன்பம் – 9 வேல் கண்ணும் கோல் கண்ணும்!

பனி படு சோலைப் பயன் மரம் எல்லாம்
கனி உதிர்ந்து வீழ்ந்தற்று, இளமை; ‘நனி பெரிதும்
வேல்-கண்ணள்!’ என்று இவளை வெஃகன்மின்; மற்று இவளும்
கோல்-கண்ணள் ஆகும், குனிந்து
பொருள்: இன்று கனிந்தும் குளிர்ந்தும் விளங்கும் இளமை பின்னர் நிலைமாறிக் கெடும். ஆதலின் அழியும் இளமையை விட அழியா நற்செயல்களில் கருத்து செலுத்துக.
சொல் விளக்கம்: இளமை=இளமைப்பருவமானது; பனி=குளிர்ச்சி; படு= பொருந்திய; சோலை=சோலையில், பயன்= பலனைத்தரும்; மரம் எல்லாம்= எல்லா மரங்களிலும்; கனி=பழங்கள்; உதிர்ந்து=உதிர்ந்து; வீழ்ந்தற்று= கீழே விழுவது போலும்; (ஆதலால்), நனி=மிக; பெரிதும்=பெரிய; வேல்=வேல் போலும்; கண்ணள் என்று=கண்களையுடையவள் என்று; இவளை=இப்பெண்ணை; வெஃகன்மின்=விரும்பாதிருங்கள்; மற்று இவளும்=பின்பு இப்பெண்ணும்; குனிந்து=கூனியாகி; கோல்=வழி தெரிந்து நடப்பதற்கு ஊன்று கோலையே; கண்ணள் ஆகும்= கண்ணாக வுடையவள்
இளமையில் வேல்கண்ணுடையவள் முதுமையில் பாதையில் நடந்து செல்லக் கைத்தடியைக் கண்ணாகக் கொண்டு கோல்கண்ணுடையவளாக இருக்கிறாள் என்று நயம்படக் கூறியுள்ளார்.
நேற்று அவள் இருந்தாள்
அவளோடு நானும் இருந்தேன்
என்னும் வாலியின் பாடல் ‘மரியான்’ படத்தில் வரும்.
இப்பாடல் காதல் பிரிவைக் கூறினாலும் இளமை இன்ப நிலையாமையையும் சுட்டிக் காட்டுகிறது. நிலையில்லா இன்பத்தில் கருத்து செலுத்தாமல் நிலையான அறச்செயற்பாட்டு இன்பத்தில் கருத்து செலுத்த வேண்டும்.
என்றாலும் நாளை முதுமை வருவது இயற்கை. அதற்காக இன்றைய இளமையை வீணாக்கக் கூடாது. இன்ப நாட்டத்தை அளவாகக் கொண்டு நல்வினைகளுக்கான வாய்ப்புகளைத் தேடி நல்லன ஆற்றி நிலையான இன்பம் பெற வேண்டும்.
காய் கனிவதும் அதைப் பயன்படுத்தாவிட்டால் மரத்திலேயே பழுத்து விழுவதும் இயற்கை. பயன்படுத்தாப் பழ மரத்தால் பயனில்லை. வெறுமனே வாழ்ந்து பயனில்லை. பழங்களை நாமும் சுவைத்தும் பிறருக்கும் வழங்கியும் இன்பம் காணலாமே! இளமையில் நல்வினைகளால் நாமும் பயனுற்றுப் பிறர் பயன்படவும் வாழலாமே!

இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம்

தெய்வம் – சந்தானம் சுதாகர்




சந்தானம் சுதாகர்

Tuesday, September 17, 2019

நாலடி இன்பம் 8 – இளமை என்னும் பலியாடு!, இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம்

அகரமுதல

நாலடி இன்பம் 8 – இளமை என்னும் பலியாடு!

வெறியயர் வெங் களத்து வேல்மகன் பாணி
முறியார் நறுங் கண்ணி முன்னர்த் தயங்க,
மறிகுளகு உண்டன்ன மன்னா மகிழ்ச்சி
யறிவுடை யாளர்க ணில்
பொருள்: பலிபீடத்தின் அருகில் உள்ள ஆடு தன்னை வெட்டிக் கொல்லப் போகிறார்கள் என உணராமல் எதிரில் உள்ள பூமாலையில் கட்டப்பட்டுள்ள இலைதழைகளை உண்கிறது. இதைப்போன்று நிலையற்ற இளமை இன்பத்தில் மகிழ்தல் நல்லறிவுடையாளர்களிடம் இல்லை.
சொல் விளக்கம்: வெறி=வெறியாடுதலை; அயர்=செய்கின்ற; வெம்=கொடிய; களத்து=பலிக்களத்தில்; வேல்மகன்=பூசாரி; பாணி=கையில், முறி=தளிர்; ஆர்= நிறைந்த; நறும்=மணக்கும்; கண்ணி=மாலை; முன்னர்=தன் முன்னாக; தயங்க= அசைந்து தொங்க; மறி=ஆடு; குளகு=தழையுணவு; உண்டன்ன=உண்டு மகிழ்தல் போலும்; மன்னா=நிலைபெறாத; மகிழ்ச்சி=மகிழ்ச்சி; அறிவுடையார்கண்= நல்லறிவு உடையவர்களிடம்; இல்= இல்லை
அடையாளமாக வேலைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு ஆடும் மகன்என்பதால் வெறியாட்டம்ஆடுபவன் வேல் மகன் எனப்படுகிறான்.
ஆட்டிற்கு இருக்கும் அறியாமை போன்று நிலையற்ற கேளிக்கை இன்பங்களில் ஈடுபட்டு நிலையான நற்செயல்களில் கருத்து செலுத்தாமல் அறிவற்றவர்கள் உள்ளனர்.
‘பதிபக்தி’ படத்தில் கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரத்தின்
இரைபோடும் மனிதருக்கே
இரையாகும் வெள்ளாடே
இதுதான் உலகம், வீண்
அனுதாபம் கொண்டு நீ
ஒரு நாளும் நம்பிடாதே !
என்னும் பாடல் ஏமாறும் ஆடுபோல் இருக்கக்கூடாது என்று எச்சரிக்கிறது. ஆனால், அவ்வாறு கெடுவழியிலான இன்பங்களை நிலை என எண்ணி நிலையான அறவினைப் பயனை உணராதவர் உள்ளனர்.ஆனால், அறிவுள்ளவர்கள் அப்படி இருக்க மாட்டார்கள் என்கிறது நாலடியார்.
நிலையற்ற தீவினை இன்பங்களில் ஏமாறாமல் நிலையான அறவினை இன்பம் கொள்க.
(இன்பம் தொடரும்)
இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம், 17092019

Saturday, September 14, 2019

நாலடி இன்பம் – 7: நரை முன் நல்லறிவு! – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம்

அகரமுதல


நரைவரும் என்றெண்ணி நல்லறி வாளர்
குழவி யிடத்தே துறந்தார்; – புரைதீரா
மன்னா இளமை மகிழ்ந்தாரே கோல்ஊன்றி
இன்னாங் கெழுந்திருப் பார்.
பொருள்: முடி நரைத்து மூப்பு வரும் என்று இளமைப்பருவத்தில் கேடானவற்றைத் கைவிட்டவர்கள் நல்லறிவாளர்கள். குற்றம் நீங்காத நிலையில்லா இளமைப் பருவத்தில் மகிழ்ந்திருப்பவர்கள், முதுமையில் துன்பத்துடன் ஊன்றுகோல் ஊன்றி நிற்பார்கள்.
சொல் விளக்கம்: நரை = மூப்பின் அடையாளமான வெண்முடி; வரும் என்று =வருமென்று; எண்ணி = நினைத்து; நல் = நல்ல; அறிவாளர் = அறிவுடையவர்கள்; குழவியிடத்தே = இளமைப் பருவத்தில்; துறந்தார் = கேடானவற்றைத் கை விட்டவர்கள்; புரை = குற்றம்; தீரா = நீங்காத; மன்னா = நிலைபெறாத; இளமை = இளமைப் பருவத்தை; மகிழ்ந்தார் = விரும்பியவர்; கோல் = கைத்தடியை; ஊன்றி = ஊன்றிக்கொண்டு; இன்னாங்கு = துன்பத்துடன்; எழுந்திருப்பார் = இருப்பார்.
துறந்தார் என்பதற்கு இளமை வாழ்க்கையைத் துறந்து துறவியாகிறவர்கள் என்றே அனைவரும் பொருள் கூறுகின்றனர். இளமையில் இல்வாழ்க்கையைக் கைவிட்டுத் துறவறம் மேற்கொள்வது தமிழர் நெறியல்ல. இல்வாழ்க்கையும் அறவாழ்வுதான் என்பதற்காகத்தான் அதை இல்லறம் என்கின்றனர். சமணர்களில் இளமையில் ஆண்கள் மட்டுமல்லாமல் பெண்களும் துறவு மேற்கொள்வது நடைமுறையில் உள்ளது. அந்தச் சமய வாழ்வைப் பொதுவில் கூறியிருப்பார்கள் என எண்ண முடியவில்லை. இல்லற நிறைவில் துறவு மனப்பான்மையுடன் இல்லறத்திலிருந்தே வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும். குடும்பத்தைக் கைவிட்டுக் காட்டுக்குச் செல்பவன் நல்வினையாளன் அல்லன்.
எனவே, துறந்தார் என்பதற்குத் தீய பழக்க வழக்கங்களைத் துறந்தவர்கள் எனக் கருதுவதே சிறப்பாகும்.
இளமை வேகத்தில் தவறான களியாட்டங்களில் ஈடுபட்டு வாழ்க்கையைத் தொலைத்து விடக் கூடாது. இளமை நிலையற்றது, நாளை நரையும் (நரை முடியும்) வரும், திரையும் (தோல் சுருக்கமும்) வரும் என்பதை உணர்ந்து இளமையிலேயே அறச்செயல்களில் ஈடுபட வேண்டும். அறச்செயல்களின் பயன் முதுமையில் கை கொடுக்கும். இல்லையேல் தானாகக் கைத்தடி ஊன்றிக்கொண்டு தடுமாறி நடக்க வேண்டுமே தவிர யாரும் துணைக்கு வரார்.
‘தங்கை’ படத்தில் கண்ணதாசன் “இனியது இனியது உலகம்” பாடலை
நாளை பொழுது யாருக்கென்று
கேள்வி கேட்டுப் பதில் தேடு
என முடித்திருப்பார். நாளைய பொழுது நமதில்லை என்பதை உணர்ந்து இன்றே பிறர் பயனுற வாழ வேண்டும்.
இளமையில் தவறான வழிகளில் மகிழ்ந்து முதுமையில் வருந்தாதே.
(இன்பம் தொடரும்)
இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்மின்னம்பலம், 15.09.2019

Friday, September 13, 2019

மனமொழியும், கலைத்தன்மையும் கொண்ட பாரதிபாலன் கதைகள் – வல்லிக்கண்ணன்

அகரமுதல

மனமொழியும், கலைத்தன்மையும் கொண்ட பாரதிபாலன் கதைகள்

வல்லிக்கண்ணன்

       சிறுகதைகள் விதம் விதமாக எழுதப்படுகின்றன. கதைகள் எழுதுகிறவர்கள் மனிதர்களையும், அவர்களது இயல்புகளையும், அவர்களுடைய வாழ்க்கை மற்றும் செயல் விசித்திரங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டே சொற்சித்திரம் தீட்டுகிறார்கள். இவற்றில் ஒரு சிலருடைய கதைகள் மட்டுமே தனித்தன்மையும், குறிப்பிடத் தகுந்த சிறப்புகளும் கொண்டதாக அமைகின்றன.
      வாழ்க்கையையும் மனிதர்களையும்பற்றிய தனித்த நோக்கு, வாழ்க்கையும் சூழ்நிலையும் பட்டறிவுகளும், மனசில் ஏற்படுத்துகின்ற சலனங்களும் பதிவுகளும், வாழ்க்கை, மனிதர்கள் இயற்கைச் சூழ்நிலைகள் மரங்கள், மிருகங்கள், பறவைகள் முதலிய அனைத்திலும் ஒருவர் கொள்கிற பற்றுதலும் பாசமும், உள்ளத்தில் ஊற்றெடுக்கிற அன்பும் மனிதநேயமும் சிலர் எழுதுகிற கதைகளுக்கு உயிர்ப்பும் உணர்வும் தனி அழகும் சேர்க்கின்றன. கற்பனையும் எழுத்தாற்றலும் அவற்றுக்கு புதுமெருகு  பூசிவிடுகின்றன.
         பாரதிபாலன் எழுதிய சிறுகதைகள் பதினாறு கொண்ட ‘உயிர்ச்சுழி’ எனும் தொகுப்பைப் படித்ததும் எனக்கு இத்தகைய எண்ணங்கள் உண்டாயின. ஊரையும், ஊரின் அடையாளங்களையும், இயற்கைச் செல்வங்களான ஆறு, மரங்கள், வயல்கள், பறவைகள், மிருகங்களையும் வியந்து இரசிக்கிற அவர், மனிதர்களின் மனசையும் அதன் விசாலத் தன்மையையும் உணர்ந்து போற்றுகிறார். இதை அவரது கதைகள் நன்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றன.
              சிற்றூரின் மனிதர்களையும் அவர்களது மனப்பண்புகள், இயல்புகளையும் சித்திரிக்கும் பல சிறுகதைகளை பாரதிபாலன் எழுதியிருக்கிறார். ‘நம் ஒவ்வொரு சிற்றூருக்கும் இரு நூறு, முந்நூறு ஆணடுக்கால வரலாற்றினையும், சில தனித்த அடையாளங்களையும் கொண்டுள்ளன.  அந்த அடையாளக் குறி ஆறாகவோ, குளமாகவோ, பேராறாகவோ, மரமாகவோ, மரபுகளாகவோ, பண்பாட்டு நெறிகளாகவோ இருக்கலாம். அதுதான் நமது ஊர்களின் ஆன்மாவாகவும்  அந்த ஆன்மாவின் தனி உயிர்ப்பாகவும்(சீவனாகவும்) ஒளியாகவும் திகழ்ந்து வருகின்றது. என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார். சிற்றூரின் சில மனிதர்களது உயர்ந்த உள்ளமும், பரந்த மனசும், மனித நேயப் பண்புகளும் போற்றப்பட வேண்டியன என்பதை அவர் தனது கதைகளின் மூலம் உணர்த்துகிறார்.
                ஒரு காலத்தில் சீரோடும் சிறப்போடும் சிற்றூரில் வாழ்ந்து, அவர் நம்பிக்கை வைத்திருந்த கூட்டாளியினாலேயே வஞ்சிக்கப்பட்டு, சொத்து சுகமெல்லாம் இழந்து, பக்கத்து ஊரில் வாழைக்காய் வியாபாரம் செய்து வறுமை நிலையில் வாழ்கிற இராசு செட்டியார், அவர் சந்திக்க நேர்கிற ஊர்க்காரன் பெருமாள்சாமி, இருவர் மனசும் உயர்ந்தது தான் என்பதை விவரிக்கும் ‘உயிர்ச் சுழி’
                இராசு செட்டியாரிடம் “கண்ணியம் நிறைய இருந்தது. ஊரிலே எல்லாரிடமும் ஒரே மாதிரிப் பழகுவார். வடக்குத் தெரு ஆட்கள், தெற்குத் தெரு ஆட்கள் என்று பிரித்துப் பழகமாட்டார்.”  தாழ்ந்த சாதியைச் சேர்ந்த பெருமாள்சாமியின் தகப்பனுக்கு அவர் எவ்வளவோ உதவிகள் செய்திருக்கிறார். அவரது வீழ்ச்சி பெருமாள்சாமியின் மனசைச் சங்கடப்படுத்துகிறது. வந்த ஊரிலும் அவனைச் சமமாக மதித்துப் பழகி உபசரிக்கும் செட்டியாரின் செயல்கள் அவன் மனசைத் தொடுகின்றன. விதை நெல் வாங்குவதற்காகக் கொண்டு வந்திருந்த பணத்தை அவருக்கு வேட்டி வாங்கக் கொடுக்க வேண்டும் என்று தீர்மானிக்கிறான்.
                “விதை நெல் வாங்க வைத்திருந்த பணம்தான். கூட்டிப் பெருக்கிச் சேர்த்த பணம் தான். ஒரு போகம் தரிசாகக் கிடந்தால் போகிறது. அவர் மனசு நிறையவேண்டும். பச்சைப் பசேலென்று நிறைய வேண்டும். பச்சைப் பசும்புல் காற்றலையில் ஓடுவது போல அவர் கன்னத்துச் சதை மலர்ச்சியில் இடமும் வலமுமாக ஓட வேண்டும். அதைப் பார்த்தால் போதும்” என்று பெருமாள்சாமியின் மனம் சமாதான மடைந்தது. நல்ல சிறுகதை.
                இதே போல மனிதர் அனைவரும் சமம் என மதித்து, வாழ்ந்த அருணாசலம் பிள்ளையின் விசால மனப் பண்பையும் உயர்ந்த செயல்களையும் கூறுகிறது ‘தாய்மண்’ ஊர்விட்டு ஊர்வந்து,  உணவுக்கடை வைத்து வாழ்க்கை நடத்தும் பிள்ளைக்கு “மற்றவர்கள் வயிற்றை நிறைத்தால் மட்டும் போதாது. மனசை நிறைக்க வேண்டும்”. அவர் தனது சாப்பாட்டுக் கடையில் ஆள்காரனாகச் சேர்த்துக் கொண்ட செல்லையா ஊராரால் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட இனத்தைச் சேர்ந்தவன். அவர் அவனைச் சரிசமமாக மதித்துத், தோள் மேல் கைபோட்டு நடந்து, அவனுக்கு உதவியது ஊர்காரர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஒதுங்கி விட்டார்கள். அவர் வியாபாரம் படுத்துவிட்டது. அவர் சொந்த ஊருக்கே திரும்பிவிட்டார்.  செல்லையா செத்துப் போனான் என்ற செய்தி கிடைத்ததும், அவர் இறுதி மரியாதை செலுத்தப் புறப்படுகிறார்.  மரபை மீறி, மரக்கால் நெல்லும் கோடித் துணியும் கொண்டு செல்லத் துணிகிறார் அவர்.
                மனிதநேயம் குடியிருக்கும் மாபெரும் மனசின் சொந்தக் காரராக விளங்கும் ஒரு பெரிய மனிதரை ‘ஒருவரும் ஒருவனும்’ கதை அறிமுகம் செய்து வைக்கிறது. வீட்டு ‘ஐயா’ எல்லாரிடமும் சினேகம் கொண்டாடுகிறவர். அவர் இயல்புகளைக் கதை சுவையாக விவரிக்கிறது.
                பூ மனசு  உடைய ஐயாவை, அவரால் சமமாக, அன்போடும் நேசத்தோடும் பிரியத்துடனும், ஆதரிக்கப்பட்ட, ஆள்காரன் செல்லாண்டி, இன்னோருவரின் தூண்டுதலால் அரிவாளால் வெட்டி விடுகிறான். கழுத்தில் பட்டு தலைபோகவில்லை. ஒரு கைபோயிற்று.
                கால ஓட்டத்தில், செல்லாண்டி தன் தவற்றை உணர்ந்து ஐயாவிடம் மன்னிப்பு கேட்க வருகிறான். அஞ்சி அஞ்சி வந்த அவனை வழக்கமான அன்போடும் பிரியத்தோடும் வரவேற்று, சாப்பிடும்படி செய்கிறார் ஐயா. சிறப்பான சிறுகதை.
                இதை மாதிரி அபூர்வ மனசுக்காரர்களைக் ‘காலநதி’ கதையில் சந்திக்க முடிகிறது.
                ஒரு மரம் எத்தனை பேர் மனசை எப்படி எல்லாம் பாதித்து அவர்கள் உள்ளத்தில் நிலையான இடம் பெற முடியும் என்பதை ‘மரம்’ கதை சுட்டுகிறது. அம்மாவுக்கு வீட்டின்  முன் நின்ற மரம் வெறும் மரமில்லை. மருமகளுக்கு அதன் மதிப்பு தெரியாது. வீட்டை விற்றால் கிடைக்கக் கூடிய பணமதிப்புதான் பெரிதாகப்படுகிறது. மரத்தின் உயர்வை புரிந்து வைத்துள்ள ஒருவரே வீட்டை விலைக்கு வாங்கி, மரத்தைப் பாதுகாக்க முன் வருவது அம்மாவுக்கு பெரும் மன நிறைவைத் தருகிறது.
                “அது மரமில்லை. மனசோடு சம்பந்தப்பட்டது. இந்தமரம் எத்தனை பேர் மனசுல வேர் விட்டிருக்கும் தெரியுமா? மண்ணுல நிக்கிற இதோ இந்த மரத்தை வெட்டிச்சாய்ச்சுப் போடலாம். ஒவ்வொருத்தர் மனசுலயும் ஒவ்வொரு விதமா இதுகிளை விட்டிருக்கே அதை வெட்டி எடுக்கமுடியுமா?” என்று கேட்கிறார் வீட்டை வாங்கிய இராவுத்தர். உண்மையை உணர்த்தும் நேரிய சிந்தனை.
                தலைமுறை மாற்றமும் கால மாறுதல்களும் மனிதர்களின் நோக்கிலும் போக்கிலும் பல மாறுதல்களைப் புகுத்தியவாறு இருக்கின்றன. இதைச் சுட்டிக்காட்டும் நல்ல கதைகளைப் பாரதிபாலன் படைத்திருக்கிறார்.
                நியாயமான சிந்தனையைத் தூண்டுகிற வாழ்க்கை யதார்த்தத்தை நன்கு படம் பிடித்திருக்கிறது ‘மாறுதடம்’ என்ற சிறுகதை.
                புதிய தலைமுறையின் மாறுபட்ட போக்கை சிந்திக்கிற மற்றொரு சிறந்த கதை நான் நீ’.
                ஆழமும் அழுத்தமுமான சுபாவம் கொண்ட நேர்மையான மனிதரின் மகள் வாசுகி. அவள் படித்து, உயர்ந்து, மாநகரத்தில் போய்ப் பெரிய வேலை பார்க்கிறாள். ஊர்க்காரர்களின் நம்பிக்கைக்கு மாறாக அவள் தன் மனசுக்குப் பிடித்த ஒருவனுடன் இணைந்து வாழ்கிறாள். திருமணம் செய்து கொள்ளாமல், கட்டு திட்டம் எதுவும் இல்லாமல், விரும்புகிற வரை கூடி வாழ்வது, விருப்பம் இல்லாத போது பிரிந்து விடுவது என்ற அடிப்படையில் சேர்ந்து வாழ்வது. இதை அறிய நேர்கிற ஊரார், உறவினர், அப்பா ஆகியோரின் மனநிலையை விவரிக்கிற சுவையான கதை.
                “போன தலைமுறை கன்றாவி(கண்ணராவி) என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டதை எல்லாம் இந்தத் தலைமுறை வசதியானது என்று தடவிக் கொடுக்கிறது” என்று அறிவுறுத்துகிற கதை இது.
                ஒழுங்காக, நேர்மையாக, சிக்கனமாக, நல்ஒழுக்கங்களுடன் தனது காரியங்களைத் தானே கவனித்துக் கொண்டு, பிறருக்குத் தொந்தரவு கொடுக்காமல், பேராசைப் படாமல், பெரிய தனம் பண்ணாது, சகசமாக – இயல்பாகப், பழக முற்படுகிறவர்களைச் சக மனிதர்கள் – உடன் பணிபுரிகிறவர்கள், கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்கள், மேலதிகாரிகள் முதலானவர்கள் – மதிப்பதில்லை. அது மட்டுமல்ல, கேவலமாகக் கருதுவதும், மனம்போன போக்கில் விமரிசிப்பதும் நடைமுறை நிகழ்வுகள். உயர்ந்த இலட்சியங்களோடு வாழ முனைகிறவன் பைத்தியக்காரனாக, பிழைக்கத் தெரியாதவனாக, குறைபாடுகள் உடையவனாக மதிப்பிடப் பெறுகிறான். பையா அண்ணாச்சியின் வாழ்க்கை அனுபவங்கள் இவற்றை வெளிச்சமிடுகின்றன. அவற்றை ‘அண்ணாச்சி’ கதை இரசமாகப் பதிவு செய்திருக்கிறது.
                நாகரிகப் பெருநகரத்தில், புதுசாகத் தொலைபேசி வைக்க ஆசைப்பட்டு அம்முயற்சியில் ஈடுபடுகிறவர்கள் அனுபவிக்க நேர்கிற தொல்லைகளையும் கட்டநட்டங்களையும் விவரிக்கும் ‘சந்திப் பிழைகள்’, பட்டணத்தில் வேலை பார்த்து நிறையச் சம்பாதித்து சுகமாக வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதாக சிற்றூரிலுள்ள உறவினர் நம்புகிற நிலையில், மாதச் சம்பளக்காரர்கள் நகரத்தில் வாழ்கிற முறைகளையும் எதிர் கொள்ளும் சிரமங்களையும் நேரில் கண்டறிகிற ஓர் அம்மாவின் உள்ளத்து உணர்வுகளைக் கூறும் ‘கானல்’.
                நாகரிகப் பெருநகரத்தில் அடுக்கு மாடிக் கட்டடவாசிகளாக வசிக்கிற குடும்பத்தினரின் இயல்புகளையும் செயல் முறைகளையும் மனப் போக்கையும் எடுத்துக் காட்டுகிற ‘வேடிக்கை மனிதர்கள்’, கல்வி எப்படி இலாபம் ஈட்டும் வாணிபமாக மாறி விட்டது, எத்தகைய பொய்மைகளும் எத்து வேலைகளும் கல்வித் துறையில் தன்நல நோக்குடன் ஆளப்படுகின்றன என்பதை விளக்கும் ‘தீ’ போன்றவை வாழ்க்கையின் உண்மைகளைச் சித்திரிக்கும் கதைகளாக விளங்குகின்றன.
                கோடங்கி நாயக்கர் எனும் நல்ல மனம் உடைய ஒரு மனிதரை அறிமுகம் செய்யும் ‘பங்காளிகள்’, நல்லவளாக – பிறருக்கு உதவும் உத்தமியாக – வாழ்ந்து இறந்துவிட்ட ஒரு கிழவியின் உயர்ந்த உள்ளத்தை வெளிப்படுத்தும் ‘ஈரம்’, சாதாரண மனிதன் ஒருவனின் அந்தரங்க ஆசையையும் வாழ்க்கை ஏமாற்றங்களையும் காட்டுகிற ‘வழிப் போக்கன்’ ஆகியவை மனசின் உயர் தன்மைகளை புலப்படுத்துகின்றன.
                ‘வேதவல்லி’ தனித் தன்மை உடைய ஒரு பெண்ணின்  வாழ்க்கை அவலத்தையும், வருடக் கணக்கில் அதை ஏற்று சகித்து மனஉளைச்சல் வளர்த்து வந்த அவள் ஒரு நாள் செய்கிற திடீர் முடிவையும் கூறுகிறது. அதன் நயங்களை படித்துச் சுவைத்து அறிய வேண்டும்.
                பாரதிபாலன் பலவிதமான மனிதர்கள், அவர்களது மன இயல்புகள், குணச் சிறப்புகள் பற்றி கலைத் தன்மையோடு கதைகள் படைத்திருக்கிறார். இனிமையாக எழுதப்பட்டுள்ள அழகிய வாழ்க்கைச் சித்திரங்கள் அவை.
                                                                                                                      நன்றி                                    தாமரை இதழ் , ஆகத்து 2003

Wednesday, September 11, 2019

நாலடி இன்பம் 6 – காலத்தினால் செய்த உதவி! – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம்

அகரமுதல


நாலடி இன்பம் 6 – காலத்தினால் செய்த உதவி!

என்னானும் ஒன்றுதம் கையுறப் பெற்றக்கால்
பின்னாவ தென்று பிடித்திரா – முன்னே
கொடுத்தார் உயப்போவர் கோடில்தீக் கூற்றம்
தொடுத்தாறு செல்லும் சுரம்
பொருள்: ஏதேனும் ஒரு பொருள் கிடைத்தால் பின்னர் அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு இராதே. அதை முன்னதாகவே அறவழியில் செலவிடு. அப்போதுதான் எமன் அழைத்துச் செல்லும் துன்ப வழியில் இருந்து தப்பி நல்லுலகு அடைவாய்.
சொல் விளக்கம்: என் ஆனும் = யாதாகிலும்; ஒன்று = ஒருபொருள்; தம் = தமது; கை = கையில்; உற = பொருந்த; பெற்றக்கால் = பெற்றால்; பின் ஆவது என்று = பின் கொடுப்போம் என்று; பிடித்து இரா = பிடித்திராமல்; முன்னே = முற்காலத்தில்; கொடுத்தார் = கொடுத்தவர்கள்; கோடு = தன்செய்கையிற் கோட்டம்; இல் = இல்லாத; தீ = பொல்லாத; கூற்றம் = இயமன்; தொடுத்து = பாசத்தாற்கட்டி; செல்லும் = போகும்; சுரம் = பாலைவனத்தினது; ஆறு = வழியை (நீக்கி); உயப் போவர் = பிழைத்துப் போவார்கள்.
எமன், அரசன் – ஆண்டி, தலைவர் – தொண்டர், ஏழை – பணக்காரன், ஆண் – பெண், குழந்தை – முதியோர் போன்ற எவ்வகைப் பாகுபாடுமின்றி விருப்புவெறுப்பின்றி நடந்துகொள்வதால் குற்றமற்ற நடுநிலையாளராகச் சிறப்பித்துக் ‘கோடுஇல்’ எனக் குறிக்கப் பெற்றுள்ளது. நடுநிலையாக இருந்தாலும் உயிரைப் பறிப்பதால் தீக் கூற்றம் என்கிறார் புலவர்.
கிடைத்த பொருளை உடனே பயன்படுத்தாவிட்டால் அச்செல்வம் அல்லது பொருள் அழிய நேரிடலாம், திருட்டுக்கு ஆளாகலாம், ஏதோ ஒரு வகையில் பயனற்றுப்போகலாம். பின்னர் யாருக்கோ, எதற்கோ உதவ எண்ணியிருந்தால் அதற்கான தேவையின்றி அவரோ அந்தச் சூழலோ இல்லாமல் போகலாம் அல்லது நம் மனம் மாறி உதவுவது மேலும் தள்ளிப்போகலாம். எனவேதான் வாய்ப்புள்ளபோதே நற்செயல் புரிய வேண்டும்.
“அன்றறிவாம் என்னாது அறஞ் செய்க” (திருக்குறள் 36) எனத் திருவள்ளுவர் கூறுவதுபோல் பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என எண்ணாமல் உடனே அறவினை ஆற்ற அறிவுறுத்துகிறது.
‘மகிழம்பூ’ திரைப்படத்தில் கவிஞர் மாயவநாதன், “இருப்பதை எல்லாம் கொடுக்கிற மனிதருக்கு நிலைக்கிற புகழ் இருக்கும்” என்கிறார்.
நிலைத்த புகழ் வேண்டுமெனில் இவ்வாறு பிறருக்கென நற்செயல்களைப் பொருள் இருக்கும்போதே செய்ய வேண்டும்.
– இலக்குவனார் திருவள்ளுவன்

Saturday, September 7, 2019

நாலடி இன்பம் 5 : அறம் அவசரம் – இலக்குவனார் திருவள்ளுவன், மின்னம்பலம்


 அகரமுதல

நாலடி இன்பம் 5 : அறம் அவசரம்

நின்றன நின்றன நில்லா எனவுணர்ந்
தொன்றின ஒன்றின வல்லே செயின்செய்க;
சென்றன சென்றன வாழ்நாள் செறுத்துடன்
வந்தது வந்தது கூற்று.
பொருள்: உடம்போடு கூடிவாழுமாறு ஏற்பட்ட வாழும் நாட்கள் செல்கின்றன செல்கின்றன; கூற்றுவன் சினந்து விரைந்து வருகின்றான் வருகின்றான்; ஆதலால், நின்றன நின்றன – நிலைபெற்றன நிலைபெற்றனவென்று நினைத்துக்கொள்ளப்பட்ட செல்வப் பொருள்கள், நிலைபெறா என்று உணர்ந்து இசைவான அறச்செயல்களைச் செய்யக் கருதினால் உடன்விரைந்து செய்க.
சொல் விளக்கம்: வாழ்நாள் காலத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் குறைந்து போய்க் கடந்தகாலமாகச் சென்றுகொண்டிருக்கின்றன. வாணாளைக் குறைக்கும் எமன் விரைந்து வந்து கொண்டுள்ளான். எனவே, நிலையானது என நாம் எண்ணுகின்ற செல்வம் நிலையற்றது என உணர்ந்து,வாணாள் முடிவதற்குள் அறச்செயல் ஆற்ற எண்ணினால் உடனே விரைந்து செய்ய வேண்டும். விரைந்து வரும் வாணாள் முடிவிற்கு முன்னதாக அறச்செயல்களை விரைந்து முடிக்க வேண்டும்.
வாழ்நாள்=ஆயுள்; சென்றன சென்றன=போயின போயின; செறுத்து= சினந்து; உடன்=உடனே; கூற்று=இயமன்/எமன்; வந்தது வந்தது=வந்தான் வந்தான்; (ஆதலால்), நின்றன நின்றன=நின்றனவாகிய நின்பொருள்கள்; நில்லா என= நிற்காவென; உணர்ந்து=அறிந்து; ஒன்றின ஒன்றின=பொருந்திய நற்செயலை; செயின்=செய்ய எண்ணினால்; வல்லே=சீக்கிரத்தில்; செய்க=செய்திடுக.
எமன் விரைவாக வருகிறான் என்பதை உணர்ந்து அதற்குள் விரைவாக நல்ல செயல்கள் செய்ய வேண்டும் என எண்ணுகிறாயா? அப்படியானால் விரைந்து நல்லன செய்க என்கிறது பாடல். விரைவாக நல்லது செய் என்று பொதுவாகக் கூறுவில்லை. ஏன் எனில் அதற்கான எண்ணம் இருந்தால்தான் செயலாற்ற முடியும். எனவேதான், செய்ய எண்ணினால் செய் என்கின்றனர். எனினும் செய்யவேண்டும், அதற்கேற்ற எண்ணம் கொள் என்பதுதான் உள் கருத்து.
அந்தமான் காதலி ‘என்னும் திரைப்படத்தில்
பணம் என்னடா பணம் பணம்
குணம்தானடா நிரந்தரம்
எனக் கண்ணதாசனின் பாடல் வரும். அதுபோல் பணம் நிலையல்ல எனப் புரிந்து கிடைக்கும் பொழுதே அதனைக் கொண்டு நற்செயல் புரிய வேண்டும்.
நாலடி இன்பம் தொடரும்