கவிஞர் முடியரசனின் பூங்கொடி : 87 : நிலவுக் காட்சி
(கவிஞர் முடியரசனின் பூங்கொடி : 86 : தேனருவி-தொடர்ச்சி)
பூங்கொடி
நிலவுக் காட்சி
தொகைப்படு விண்மீன் மினுக்கிட வானில்
வெண்மதி வட்டம் விட்டொளி கான்று 185
தண்புனல் கானம் தளிர்கொடியாவும்
வெள்ளிய ஒளிமயம் விளைத்தது கண்டோம்;
அள்ளிய விழியால் ஆர வுண்டனம்
உள்ளந் துள்ளிய உவகைப் பாங்கினைத்
தெள்ளிதின் இயம்பத் தெரிகிலேன் தோழி! 190
பாட்டின் மகிழ்ச்சி
உள்ளெழும் உணர்ச்சி உந்தி எழலால்
—————————————————————
வாலை – இளமை, நறவம் – தேன், மாந்திடும் – பருகும், புள்ளினம் – பறவைகள், கானம் – காடு.
+++++++++++++++++++
பைந்தொடீ! முன்பே பாடுந் திறனும்
இயைந்துளேன் ஆதலின் வாய்விட் டிசைத்தேன்;
மயங்கிய துணைவன் வாயிசை கேட்டு
வியந்துரை கூறி நயந்தனன் ஆக 195
எற்புகழ்ந் துரைத்த இசைமைத் திறலால்
முற்படு செருக்குள் மூழ்கி இருந்தேன்;
இசையொலி கேட்டல்
யாழொலி யோவென யாண்டிருந் தோஒரு
மெல்லிசை நல்லிசை மெல்லென வந்தது;
மெல்லிய அவ்விசை மென்கால் தன்னொடு 200
மிதந்து படர்ந்தென் செவியகம் புகுந்தது;
புகுந்தஅவ் விசையாற் புலமெலாம் ஒன்றாய்ச்
சொக்கிய விழியும் சோர்வுறும் மொழியும்
உடையே னாகி உணர்வு தளர்ந்திடும்
நடையே னாகி நல்லிசை வருதிசை 205
மருங்கினை நாடி நெருங்கினேன்; ஆங்கண்
இசையணங்கு
மருங்குல் கொடியாய் மதியம் முகமாய்க்
கருங்கண் குவளையாய்க் காட்டும் ஒருமகள்
இனிய காட்சியள் இசைமழை பொழிந்து
தனிய ளாகித் தனைமறந் திருந்தனன்; 210
செவியுள் இசையும் சேலிரு விழியுள்
அவளின் உருவும் அகத்துள் மகிழ்வும்
நிறைந்திடப் பெற்றேன் நின்றேன் அவள்முன்;
அகமும் முகமும் அருள்நிறை விழியும்
உகந்தும் மலர்ந்தும் உற்றெனை நோக்கி 215
வருக வருகென வாய்மலர்ந் தருளினள்;
—————————————————————
மென்கால் – மெல்லிய காற்று, புலமெலாம் – ஐம்புலன்கள், மருங்குல் – இடை
++++++++++++++++++++++++++++++++
தூயவள் தன்னைத் தொழுதவண் இருந்து
தோயும் நின்னிசை தாயே ஈங்கெனை
ஈர்த்த தெனநான் இயம்பலும், இன்னிசை
வார்த்தனள் மீண்டும்; மகிழ்ந்திசை பருகி 220
(தொடரும்)
கவிஞர் முடியரசன், பூங்கொடி
Comments
Post a Comment